Dat heb ik wel verdiend. Na een hele lange tijd weer ‘geklust’, zoals ik dat noem bij de Vogelopvang.
Gisteravond om 21.30 uur de telefoon gepakt en gevraagd of Helga hulp kon gebruiken. Ik was dat al een tijdje van plan, maar dan ben je meestal in de veronderstelling dat je nog zoveel te doen hebt, dat er geen tijd over is om ook nog eens vrijwilligerswerk te gaan doen. Het is geen smoes, ik heb echt nog veel te doen, zoals mijn auto wassen, onkruid wieden, de schuur opruimen, een wasje draaien en eigenlijk zou ik nog een poosje piano moeten gaan spelen.

Maar oké, Helga kon mijn hulp goed gebruiken, dus was ik zaterdagmorgen om 10 uur present. Een mooie tijd trouwens, want ik ben niet echt een ochtendmens. Een goede start met een beker koffie en dan aan de gang. Sopje gemaakt en voor mij, omdat ik voor het eerst na lange tijd weer aanwezig was, een nieuwe spons. Fijn, want meestal worden de oude sponsen stevig opgebruikt alvorens een nieuwe te pakken.

 

Tja en dan de hokken in de ziekenboeg schoonmaken. Was wel weer even wennen. Hoe was het ook al weer, aarzelend voor het assortiment van voer. Maar er zit systeem in: hok schoon….de patiënt in het hok ernaast in het schone hok. En zo verder. Ik begon met een klein haantje, gevolgd door een grote kip, een meeuw, fuutje, postduif, houtduif, egel en een eend. De reiger en buizerd bleven in hun hok omdat ze nog aan het bijkomen waren van wat ze was overkomen.

Onder het soppen is er tijd om te mijmeren en te bedenken hoe bijzonder het is op deze wijze dieren uit de natuur van zo dichtbij te zien. Grote groepen mensen stappen dagelijks op de fiets en gaan de natuur in, maar die zien nog niet de helft van wat ik vandaag allemaal heb zien langskomen. Want wie mag nu en aantal gierzwaluwtjes in zijn/haar hand pakken om over te zetten in hun schone behuizing? Of een 5-tal mereltjes voorzien van eten? Op zich ook een hele ervaring om een plastic spuit met tartaar (uit de spuit worden kleine sliertjes geperst) boven de wijd geopende bekjes te houden!

Oké, het schoonmaken is soms best heftig. Ik zal niet in details treden. Ik vind het leuk op deze manier iets te doen aan dierenwelzijn. En het weegt niet op tegen de voldoening van dit vrijwillig klussen. Want ik heb vanmorgen de eerste zwempogingen van het jonge fuutje mogen aanschouwen. In een laagje water in de gootsteen. Hij is namelijk nog ‘lek’ zoals ze dat noemen, wat betekent dat zijn verenpak nog niet voldoende vet is. In een echte vijver verdrinkt hij dan ook onmiddellijk. Wanneer je dan dat gelukzalige gespartel in de gootsteen bekijkt, kan je dag niet meer stuk!

Nog even voor ik vertrok de papagaaien voorzien van water en voer, nieuwe vloerbedekking (schone krant) en hun opvang aangeveegd. Er is een enorme lawaaipapegaai opgenomen. Je mag bijna wel oordoppen opzetten. Hij heeft geluk, deze week vertrekt hij naar een 5-sterren locatie. Daar mag hij bij soortgenoten in de groep in een grote vliegkooi.

Daar doe je het voor

Het is niet alleen maar hard werken, het is ook nog eens gezellig, beslist ontspannend en leerzaam. Want wanneer er dieren worden gebracht door een Dierenambulance of particulier, krijg je meestal uitleg van Helga waardoor je heel veel leert over onze gevederde vrienden.

Daarom kan ik het iedereen aanraden! Denk er eens over na of je het team van de Vogelopvang wilt komen versterken. Behalve schoonmaken zijn er nog diverse andere klussen te doen. Ze zien je dan ook graag komen.