Het vertrek van de lawaai-papegaai
Woensdag 6 augustus 2008 vertrokken mijn man en ik vanuit Hoogland richting de Vogelopvang Woudenberg om een papegaai weg te brengen naar een opvangcentrum voor papegaaien. Het beloofde een mooie dag te worden tot wel 30 graden. Om 10 uur samen met de vrijwilligers een beker koffie gedronken, waarna we de ‘gast’ (een papegaai afgestaan door de eigenaar) in een transportkooi plaatsten. Een handdoekje onder de poten voor het uitglijden. Met een handdoek heeft de vogel grip en kan blijven staan. Zo voorkom je dat zo’n vogel tijdens het transport als een skippybal wordt rondgeslingerd. De kooi op de achterbank in de veiligheidsgordel. Plus een handdoek erover om ‘transportstress’ te reduceren.
En daar gingen we richting de Stichting Nederlands Opvangcentrum voor Papegaaien. (N.O.P.) in Veldhoven. Een opvangcentrum voor exotische dieren. Papegaaiachtigen komen daar om uiteenlopende redenen terecht. Zo kan het zijn dat de eigenaar is overleden en de nabestaanden het dier aanbieden, of het betreft een gevonden vogel maar ook ‘gewoon’ omdat men het dier beu is. De vogels die er worden opgevangen, komen niet meer in de handel. Dus als particulier kun je daar geen papegaai kopen.
Toontje lager
Het was niet druk op de weg, het was wel erg warm. We hadden ons ingesteld op herrie of een onverwachte schreeuw. Vooral omdat het enorme schreeuwen de reden was dat de eigenaar afstand van deze papagaai had gedaan. De korte periode dat de vogel in op de opvang verbleef, in afwachting van het transport, was iedereen geneigd oordopjes in te doen om het geschreeuw en gekrijs te dempen.
Maar het bleef stil. Eng stil. Daarom toch maar even gekeken en de raampjes achterin opengezet. Je voelt toch de verantwoordelijkheid voor een dier dat aan je is toevertrouwd. Het leek allemaal wel goed. In Veldhoven was men op de hoogte van onze komst. De papegaai werd liefdevol door een medewerker in een al gereed staande kooi gezet, voorzien van een stukje appel, een stok om stuk te knagen en een speeltje. Onze missie was volbracht en dat hebben we direct ook even telefonisch aan de vogelopvang gemeld.
Papegaaienpark
Vanwege onze ‘werk-reis’ mochten we gratis het papegaaienpark in. Je kijkt je ogen uit. De papegaaien en andere gevleugelden in grote vliegkooien, lekker in het zonnetje, zittend naast hun partner. De schildpaddenvijver, pinguïns, de parkietenvolière waarin je mag rondlopen en loslopende hangbuikzwijntjes, emoes en konijntjes. Maar vooral voor de kinderen een festijn door de vele speelplekken en overdekte tropische jungle speeltuin, waar de ouders onder het genot van een kopje koffie op het terras hun kroost in de gaten kunnen houden. Door het hele park vind je uitspraken over papegaaien. Zoals dat ze enorm kunnen gaan schreeuwen na hun puberteit of hard bijten. Dat ze zo oud kunnen worden dat zij in principe zelfs de eigenaar kunnen overleven. Die waarschuwingen zijn er natuurlijk op gericht mensen ervan te weerhouden een papegaai aan te schaffen. Wanneer je de afgedankte dieren ziet, vooral de kaal geplukte (als gevolg van verkeerde voeding en stress), dan begrijp je dat al die waarschuwingen nodig zijn. Heel duidelijk werd het ons dat een papegaai een groepsdier is. Een kooi in de huiskamer is onnatuurlijk en beslist niet diervriendelijk, hoe goed het dier ook wordt verzorgd. Gedrag, zoals praten of fluiten is aangeleerd en komt ook niet vanuit het dier zelf. Papegaaien kiezen in de pubertijd een ‘partner’. Dat kan de verzorger of verzorgster zijn, maar soms ook niet. Dan kiezen ze voor een andere huisgenoot. De andere huisgenoten kunnen daarna stevige verwondingen oplopen wanneer zij proberen de papegaai toch te knuffelen. Een papagaai laat namelijk duidelijk merken naar wie hun voorkeur uit gaat en ook naar wie niet! Dan is er dus een probleem. Nog vele jaren te zorgen voor een dier dat misschien erg tegenvalt. Dus wij roepen het ook maar graag even: ‘bezint u eer u aan een papegaai begint!’. Met de kinderen een dagje uit naar het papegaaienpark. Dat is wel een goed idee. Zelfs bij minder goed weer. Een echte aanrader. De attractie is uniek in Nederland. Voor informatie zie: www.papegaaienpark.nl
Werk in de vogelopvang.
In dit geval heeft de Vogelopvang deze papegaai (kosteloos) van de eigenaar aangenomen en is door ons als vrijwilligers belangeloos weggebracht. Door omstandigheden is wederom gelukkig de keus gemaakt te kiezen voor het welzijn van het dier. Maar dat is niet de bedoeling, hoe gezellig zo’n dag ook is. Er is sowieso al een tekort aan vrijwilligers voor de dagelijkse noodzakelijke zorg in de opvang. Die kunnen eigenlijk geen dag worden gemist. Eigenaren die afstand willen doen zouden feitelijk gewoon zelf contact moeten opnemen met de Papegaaienopvang en zelf het transport organiseren. Vanzelfsprekend kunt u met zieke en gewonde vogels uit de natuur altijd terecht bij de Vogelopvang. Wel is het prettig als u telefonisch even aankondigt dat u onderweg bent. Gevonden vogels, die mogelijk een eigenaar hebben, kunnen natuurlijk wel tijdelijk worden opgevangen. Denk dan aan kanaries, parkieten enzovoort. Tijdelijk, in afwachting tot de eigenaar zich meldt. Het hoeft niet maar… wanneer u een dier in de opvang aflevert, is een kleine bijdrage in de kosten (voor voeding en dierenartskosten) altijd heel erg welkom. Er staat een bus waarin u dit kunt deponeren. U kunt natuurlijk ook donateur worden of een eenmalige storting doen. Wilt u in plaats van een geldelijke bijdrage de handen uit de mouwen steken? Prima! Ze zien u graag komen. We hopen u met dit verslag wat meer inzicht te hebben gegeven in de activiteiten van de Vogelopvang. Deze mooie dag was voor ons een cadeautje. We hebben weer veel geleerd en het gaf een goed gevoel de ‘gaai’ in een enigszins natuurlijke omgeving achter te laten. In ieder geval in een ruime vliegkooi. Kan hij of zij fijn op zoek naar een natuurlijke partner. Verhaal van een vrijwilliger
|