De vrijwilliger aan het woord

Ik ben vrijwilliger bij de Vogelopvang Woudenberg. Als ik tegen mensen zeg dat ik vrijwilligerswerk doe bij de vogelopvang is vaak de eerste reactie: hoe ben je dáár dan terecht gekomen! En dan zeg ik: nou, dat zal ik je vertellen!!  

Een paar jaar geleden, op een gure zaterdagmiddag ,na een voorjaarsstorm, vond ik een nog helemaal naakt pasgeboren vogeltje in het gras. Hij was koud en nagenoeg dood, maar ik zag dat hij één pootje een héél klein beetje bewoog en besloot om hem mee naar huis te nemen.
Ik dacht dat hij wel snel dood zou gaan en ik vond dat dat dan maar bij mij in de warme kamer moest gebeuren in niet buiten in de kou. Ik heb hem in een doosje gelegd op een stukje van een oude trui die in de was vervilt was met daaronder een klein elektrisch matje. Maar na een uurtje of twee meende ik hem tóch te horen piepen! En ja, er kwam iets meer beweging in het kleine ding! Na weer een uurtje begon het kleintje om eten te bedelen, maar ja, wat moest ik hem geven! Ik ging wormen zoeken in mijn tuintje ( het was al donker! ) , knipte die, met mijn ogen dicht, in kleine stukjes en voerde die aan hem op. Hij begon ook mooie poepjes te produceren, dus alles werkte blijkbaar en dit vogeltje was vastbesloten om te blijven leven.

Op maandagochtend moest ik weer naar mijn werk en ik realiseerde mij dat het vogeltje mee moest en dat ik hem ieder uur moest voeren. Dit zou een groot probleem worden. Ik besloot raad te gaan vragen bij mijn dierenarts. Zij hebben voor mij de mensen van dierenambulance gebeld die direct het beestje kwamen halen en daar ging mijn vogelbaby in de auto op weg naar de Vogelopvang Woudenberg!!

Geweldig toch, zóveel zorg, tijd en kosten,onbaatzuchtig, voor één zo'n klein beestje!!
Na een paar weken kreeg ik van de Vogelopvang Woudenberg een verzoek om donateur te worden. Dat heb ik meteen gedaan. Als ik om hulp vraag voor een dier dan moet daar tenslotte ook iets tegenover staan!

Weer een tijdje later, toen ik niet meer werkte, kreeg ik een brief van de Vogelopvang dat ze dringend vrijwilligers nodig hadden voor alle werkzaamheden die nodig zijn om de Vogelopvang draaiende te houden. Toen heb ik mij direct aangemeld als vrijwilliger.
Ik ga er nu één dag per week naar toe en help mee met hokken schoonmaken, vogels voeren en andere werkzaamheden die nodig zijn. Ik doe het met veel voldoening en heb leuk contact met de andere mensen die er werken.

Dit is mijn verhaal over hoe ik vrijwilliger ben geworden bij de Voglopvang Woudenberg!!

Greet