De vrijwilliger aan het woord:
|
Graag wil ik me als vrijwilliger van de Vogelopvang even aan u voorstellen. Ik ben Corina. In 2009 ben ik als vrijwilliger begonnen op de vogelopvang en werk er nu ongeveer een jaar.
De fascinatie voor vogels begon al als klein meisje, dat regelmatig voor de parkietenvolière van haar vader stond te kijken. Als er kleine parkietjes geboren werden, moest en zou ik ook kijken. Dat weet ik nog goed. Terwijl ik opgroeide kreeg ik steeds meer bewondering voor de natuur, met name voor de vogels. Toen er 7 jaar geleden een grijze roodstaart papegaai op mijn pad kwam die een huisje zocht, ben ik me heel goed gaan verdiepen in wat een kromsnavel verzorgen echt betekent en wat ze nodig hebben qua voer, verzorging maar vooral ook huisvesting. Na veel informatie op websites, boeken én vogelartsen geraadpleegd te hebben, heb ik ja gezegd tegen deze fantastische vogel. Een maatje voor hem kwam ook als vanzelf op ons pad. Door hen maak ik van dichtbij mee hoe mooi vogels zijn, hoe intelligent ze zijn en hoe wonderlijk hun lichaam in elkaar zit. Ik kan u vertellen: de natuur heeft dit mooi geregeld.
|
|
Een aantal jaren geleden heb ik vrijwilligerswerk gedaan in een honden en kattenasiel. Door omstandigheden ben ik daar mee gestopt. Maar ruim een jaar geleden begon het toch weer te kriebelen om iets goeds te gaan doen op mijn vrije zaterdag.
Naar de dichtstbijzijnde vogelopvang was voor mij een logische stap. Maar ja, zouden ze wel vrijwilligers nodig hebben, dacht ik toen nog. Dus ik heb de telefoon gepakt en gevraagd: ‘Kunnen jullie nog vrijwilligers gebruiken?’ Het antwoord was: Heel graag.
Voor mijn gevoel was mijn eerste dag bij de vogelopvang ook gelijk de drukste van het hele jaar. Vogels werden van alle kanten gebracht en de telefoon stond bijna niet stil. Moe maar voldaan kwam ik die dag thuis en ik wist dat ik 'verkocht' was.
Nog steeds ga ik elke zaterdag met veel plezier naar de vogelopvang.
De dag begint met een gezellig kopje koffie. Vervolgens gaan we alle vogels een schoon hokje of volière, voer en water geven. Tussendoor worden er mensen ontvangen die een vogel komen brengen. Die vogels worden ook weer verzorgd en krijgen een eigen plekje waar ze tot rust kunnen komen. Na een gezamenlijke lunch worden de werkzaamheden afgerond en de opvang weer netjes en opgeruimd achter gelaten. Soms is er dan nog tijd voor een extra klusje.
Geen dag is hetzelfde bij de vogelopvang. Er zijn constant verschillende vogels, van duiven tot vogels die je normaal niet zo snel zult tegenkomen zoals een zwarte specht of houtsnip. Wie krijgt nou de kans om een nestje met merels of kleine kauwtjes te voeren?
Door dit vrijwilligerswerk leer ik ontzettend veel over het gedrag en de levenswijze van verschillende vogelsoorten, bijvoorbeeld over hoe een babyreiger gevoerd wordt door zijn ouders of over hoe een gierzwaluw leeft. Maar ook leer ik steeds meer over ziektes, over het verzorgen van verwondingen en over de voeding van de verschillende vogels.
Het is fijn om te zien hoeveel mensen zich bekommeren om de vogels in de natuur. Met hoeveel liefde deze vogels gebracht worden en de hoop, dat het goed gaat komen.
Het is fijn om te zien hoeveel vogels er weer vrijgelaten kunnen worden, die anders ten dode waren opgeschreven. Het is fijn dat ik daar een bijdrage aan kan leveren.
Dat allemaal maakt voor mij, mijn zaterdagen bij de vogelopvang heel bijzonder en geslaagd. |
|
|
